خود را موفق ببینید

پسر بچه ای را می شناختم که در شهرستانی کوچک و محروم به دنیا آمده بود و همان جا زندگی می کرد.منتها همیشه از احساس موفقیت و این اعتقاد راسخ که وقتی بزرگ شود هنرمندی بزرگ خواهد شد سرشار بود.احدی قادر نبود دلسردش کند.زیرا وجودش یکپارچه خود موفقیت شده بود و جز موفقیت,فکر دیگری نداشت.از هستی اش نور موفقیت ساطع می شد.

هنوز نوجوانی بیش نبود که شهرستان کوچک را ترک کرد و به شهری بزرگ رفت و بدون هیچ آمادگی قبلی,به عنوان «هنرمند» برای امرار معاش خود در روزنامه ای کار پیدا کرد.

حتی این فکر که ممکن است خواسته اش محال باشد به ذهنش نیز خطور نکرد.

ضمناض به هنرستانی رفت و یک شب پرتویی تابناک شد.با اینکه هرگز تحصیلات آکادمیک نکرده بود,امّا هر چه را که یک بار می دیدبه خاطر می آورد.

چند سالی نگذشت که به شهری بزرگتر رفت و هنرمندی نامدار شد.

این موفقیت از آن رو به سراغش آمد که همواره موفقیت را می دید.

«همه امور خطیر به دست کسانی انجام پذیرفته که از آرمان های بزرگ خود دست نکشیده اند.»

همه آرمان های بزرگ گاهی با مخالفت مواجه می شوند.

هر پیشرفتی حاصل آرزوست.

امروز علم دارد به نیروی آرزوی «لامارک»(زست شناس فرانسوی) باز می گردد.

لامارکمدعی است که پرندگان به این دلیل پرواز نمی کنند بال دارند,بلکه از آن رو بال دارند که آرزومند پرواز بودند.یهنی پرواز حاصل فشار «نیروی آرزو»است.

***رویا یعنی اینکه به وضوح ببینید به کجا دارید می روید.یعنی چشم تان را به هدف بدوزید.***

 همه کسانی که به کارهای بزرگ دست زده اند و در اموری عظیم توفیق یافته اند همین کار  را کرده اند.

تا حد امکان هر چه کمتر درباره ی کار های خود صحبت کنید.آن هم تنها با کسانی که به شما دلگرمی و الهام می بخشند.چون دنیا پر از آدم هایی است که «نفوس بد» میزنند.مردمی که تنها بلدند بگویند:«اینکه محال است!» یا «واقعاً که تو زیادی بلند پروازی!»

*** به محض اینکه این نظام اعجاب آور را که ذات کل برای آدمی مهیا کرده بشناسیم,ترس برای ابد از دل ما رخت برخواهد بست. ***

هر دستگاهی برای اینکه خوب کار کند باید روغن کاری شود

«ایمان فعال» و «امید» و «انتظار» ,دستگاه طلبیدن و ستاندن را منظم و مرتب نگاه می دارد.

روزگاری می پنداشتند حکیمانه ترین کلامیکه یک انسان می تواند بگوید این است:«فقط به چیزی ایمان می آورم که با چشم خود ببینم.»

علت این بود که در دنیای برون می زیستیم و تنها ظاهر امور را می دیدیم و می اندیشیدیم که «همه چیز تصادفی پیش می آید.»

بی خبر از اینکه در پس هر معلول علتی است و این ما هستیم که موتور دستگاهی را روشن می کنیم که خیر یا شر را بر سر راهمان قرار می دهد.

              بیایید به این قدرت غیبی الهی توکل کنید.

                    و برای هیچ چیز اندیشه مکنید.

                          «فلورانس اسکاول شین»